Elke toepassing vraagt om een specifieke 3D-printtechniek.
Hieronder een overzicht van de meest gebruikte technieken, kerneigenschappen en mogelijke materialen
Selective Laser Sintering (SLS)
Sterk · Functioneel · Seriegeschikt
Geschikt voor complexe en mechanisch belaste onderdelen met een hoge mate van ontwerp-vrijheid.
- Maximaal Printvolume: ± 165 × 165 × 300 mm
- Materialen: Nylon (PA12, PA11, GF, CF) en Flexibel TPU
Toepassingen: Functionele prototypes, productiedelen, kleine series
Stereolithografie (SLA)
Detail · Nauwkeurig · Strakke afwerking
Ideaal voor onderdelen waarbij detail, maatvastheid en oppervlaktekwaliteit centraal staan.
Maximaal Printvolume: ± 353 x 196 x 350 mm
Materialen: Standaard, Biocompatibel & Flexibele resins
Toepassingen: Designprototypes, visuele modellen, behuizingen
Fused Deposition Modeling (FDM)
Efficiënt · Kosteneffectief · Praktisch
Een flexibele en betaalbare techniek voor functionele onderdelen en prototypes.
Maximaal Printvolume: ± 330 x 240 x 300 mm
Materialen: PLA, PETG, ABS, technische kunststoffen
Toepassingen: Prototypes, hulpstukken, enkelstuks en kleine series
Post-processing
Om 3D-geprinte onderdelen volledig af te stemmen op hun toepassing, kunnen alle printtechnieken worden voorzien van aanvullende nabewerking. Post-processing verbetert zowel de uitstraling als de functionele eigenschappen van het eindproduct.
Afhankelijk van de techniek en het gewenste resultaat zijn onder andere de volgende bewerkingen mogelijk:
Verwijderen van supportstructuren en reiniging
Schuren, trommelen of stralen voor een egalere oppervlaktestructuur
Vapor smoothen voor een gladde en gesloten afwerking
Coatings voor extra bescherming, slijtvastheid of een specifieke uitstraling
Assemblage en samenvoegen van meerdere onderdelen
Dankzij deze nabewerkingsmogelijkheden kunnen onderdelen worden geoptimaliseerd voor presentatie, functionaliteit of seriematige inzet.
